İşte.
Ben Walter. Bip sesini bekleyip, mesajınızı bırakın.
Will, orada mısın? Böyle bir durumda nereye gitmiş olabilirsin?
Donuyor olmalısın.
Eğer duş almak istersen, banyoda temiz havlular var.
Ben Walter.Bip sesinden sonra mesajınızı bırakın.
Will, kaldır şunu. Geri gelecek kadar aptal değilim...
-Walter Finch. -Will.
Will Dormer, ne yapıyorsun?
Ben sana yardım etmeye çalışıyorum sen manyak gibi etrafta dolaşıyorsun.
Beni öldürecek miydin? Bunu nasıI açıklayacaksın?
Çocuk katilleri yakalandığında kimse çok üzülmez.
Kay'in ölümünde hiçbir kanıt yok. Sen biliyorsun, çünkü ben söyledim.
-Hadi. Senin neyin var? -Sanırım biraz sinirliyim.
-Uykusuzum. -Biraz dinlen, tamam mı?
Birkaç uyku hapı al, yatağım çok rahattır.
Bir gün daha uyumazsan kaybedersin. Halüsinasyonlar, saçma sapan konuşmalar.
Yarın daha iyi olduğunda, kalabalık bir yerde buluşuruz. Duruma bakarız.
Nightmute'un kuzeyinde bir liman var. Saat 11:00'de orada olacağım.
Ve gitmeden önce köpekleri besler misin? Diyet yapıyorlardı.
Dormer? Labaratuvardan faks geldi.
Silah 38'lik Smith & Wesson.
-Bir şey daha bulduk... -Bunu buldum. Connell'larda .
Ve?
Bu, Kay'in çantasında bulduğumuz kitabın yazarı ile aynı yazar.
Yazar tarafından imzalanmış. Yazar buralı.
Kay onun bütün kitaplarını almış. Bunu kontrol etmeliyiz.
-Ufak işler, değil mi? -Evet. Kesinlikle, kesinlikle.
İyi işti, Ellie. Çok keskin gözleri var, değil mi?
Herşeye bahse girerim ki öyle.
İyi iş.
Ne güzel bir manzara.
-Sandığın gibi biri değilim. -Değil misin?
Walter Finch:
Rezil yazar. Yalnız yaratık.
Katil. Değil misin?
7 yaşımdayken, büyükannem beni Portland'e götürmüştü.
Yolda yürürken, iki adam çantasını kaptı.
Bir polis memuru sorular sormak için geldi.
Bütün gün ayakta durdu. Uniforması yeni gibi gözüküyordu.
Ayakkabıları, rozeti parlatılmıştı. Sanki bir asker gibiydi.
İşinize saygı duyuyorum. Bunun hakkında yazılar yazdım.
Liseden sonra polis olmak istemiştim. Ama sınavları geçemedim.
İç işlerini denemeliymişsin. Seni alırlardı.
Benden ne istiyorsun?
Kay öldükten sonra, herkesin onu benim öldürdüğümü düşüneceğini biliyordum.
Bu yüzden bütün vücudunu temizledim, benimle ilgili kanıtları yokettim.
Lanet romanın dışında.
Baskı altındayken herşeyi göremeyebilirsin.
Senin gibi birisi bunu daha önceden farketmeliydi.
Los Angeles'dan birini getirdiklerini duyduğum zaman, panikledim.
Sonunda polislerin, Kay ile benim aramda bir bağlantı kuracaklarını biliyordum.
Bununla başedebilirdim. Onlar asla bir katilin gözünün içine bakmazlar.
Öldürmek insanı değiştirir. Bunu bilirsin.
Bu suçluluk duygusu değil.
Bunu yapmayı hiç istemedim.
Farkında olmamak gibi birşey.
Hayat çok önemli birşey. NasıI da bu kadar kırılgan olabilir?
Bunu görebiliyorsun, değil mi?
Beni etkilemeye mi çalışıyorsun? Fakat yanlış adamı seçtin.
O kızı öldürmek sana kendini daha özel hissetirdi.
Ama değilsin.
Sen hala 30 yıldır tanıdığım aynı dengesiz üşütüksün.
Şimdiye kadar senin gibi ne kadar kişi yakaladım biliyor musun?
-Kıza o şekilde hiç dokunmadım. -İstedin. Keşke yapsaydım diyorsun.
Yapabildiğinin en iyisi, onun tırnaklarını kesmekti.
Şimdi çok farklısın. Anlamıyorsun değil mi?
Sen benim işimsin. Ben bu yüzden para alıyorum.
Bana ancak tıkanmış bir tuvalet kadar gizemli gözüküyorsun.
Yaptıklarının sebepleri mi? Kimin umurunda ki?
Motivasyon herşeydir, Will.
Sisin içinde ne gördün?
Ben çok iyi gördüm, değil mi? Nişan aldığını gördüm...
-Boşver. -...ortağını göğsünden vurdun.
"Benden uzak dur!" dediğini duydum, neden?
İç işleri soruşturması ile birşeyler yapabilir misin?
Bütün gerilim senin departmanında mı?
-Sence ben bu kadar basit miyim? -Ben sadece nasıI göründüğünü söylüyorum.
Belki de hissedilenleri.
Onun Hap olduğunu öğrendiğinde nasıI hissettin? Suçluluk? Rahatlama?
Aniden, rahatladın ve aklandın. Bunu o andan önce hiç düşünmüş müydün?
Onun hiçbir zaman orada olmayacağını bilmek nasıI birşey?
Bilerek yaptın demek istemiyorum.
Benimle ilgili birşeyler bulursan bu işten vaz geçeceğimi mi düşünüyorsun?
-Saygınlığımı korumam için? -Hayır.
Hayatının işini koruman için.
Temizlediğin pislikler daha duruşmaya başlamadan sokaklara geri dönecek.
Hap'in ölümüyle, temiz ve serbesttin. Bununla neden uğraşasın ki?
Kay Connell. Onu hatırlıyor musun?
Bu senin tercihin.
Bütün diğer Kay Connell'ları düşün.
Hesabını yap. Sen faydalısın. İşin için yapmak zorundasın.
Bu kolay değil, ama anlamanı istiyorum ki...
...şu an ikimiz de aynı konumdayız.
Hap'i öldürmek istemedin, aynen benim Kay'i öldürmek istemediğim gibi.
Fakat bunu onlara inandırmak zor, bu sebepten birbirimize ihtiyacımız var.
Connell davasını durdurabilmek için bir yol bulmalıyız.
Sonra sen Los Angeles'a dön, ben de kendi hayatıma döneyim.
Peki, benden ne istiyorsun?
Benim hakkımda ne biliyorlar?
Kay'in evinde senin imzan olan bir kitap buldular.
-Sorular sormak için seni alacaklar. -Karakola mı?
Genellikle böyle yaparlar.
Sorgulamaya alacaklar. Bunu kolaylıkla atlatabilirim.
Sakin ol. Büyük birşey değil. Bu başlangıç sorgulaması, yani...
...sadece gerçeği söyle.
-Onlara Randy'den bahset... -Randy hakkında ne diyeceğim?
Kay ile olan ilişkinden söz et. Bunu saklayamazsın, sadece anlat.
Randy senin işin değil. Senin meselen değil.
Onlara kızın mutsuz olduğunu anlatmamalı mıyım...
Üzgün olduğunu anlat, ama bırak Randy'i kendileri bulsunlar.
Böylece, dayancakları birşey olur.
Anladın mı?
Bir güvenceye ihtiyacımız var.
-Güvence mi? -Evet. Oralarda olan birşey.
Kullanabileceğimiz birşey. Kaliteli her dedektif romanında olur.
38'lik hala sende mi?
Hayır.
Gerçekten mi? Bu çok kötü.
Onu kullanabilirdik. Bu onları ikna edebilirdi.
Burada ineceğim.
Dormer!
İşte güvence!
-İyi geceler, herkese. -İyi geceler, Francis.
Fazla mesai ha?
-Güzel. -Büyük davaları mı çözüyorsun?
-İyi geceler. -iyi geceler, çocuklar.
Bu benim için gecenin en kötü zamanı.
Dün için çok geç, yarın için çok erken.
Bant kaydı için üzgünüm.Herşeyi doğru yapacağından emin olmak istedim.
Doğru yapacağım.
Düşünüyorum da onlara Randy'den söz etmeliyim.
-Bence bu iyi bir fikir değil. -Ama o bir yol olabilir. Bunu hak etti.
Kay'in bana söylediklerini duymalıydın.
Bunlar polis. Çocuk değiller.
Onların üzerine böyle şeyler atamazsın.
Onları Randy'e yönelteceğim.
Zamanı geldiğinde.
Silah bizde değil. Onun suçlu olduğuna nasıI inandıracağız?
Elbise sende mi?
Elbise mi?
Kay'in elbisesi ve kesilmiş tırnaklar. Onları ne yaptın?
Bu harika. Elbise. Bunu kullanabiliriz. Silahtan daha etkili olur.
-Kızı nereye götürmüş olabilir? -Sen nereye götürmüştün?
-Kız kabinde öldü, değil mi? -Evet.
Onu temizlemek için nereye götürdün?
Bunu sakın düşünme. Bu senin için çok fazla.
-O bir kazaydı. -Evet.
-Onu öldürmek istemedim, biliyorsun. -Biliyorum, ama neler oldu?
Beni aradı ve Randy ile kavga ettiklerini söyledi.
Gelip benimle konuşmak istedi ve "Bizim yerimizde buluşalım" dedi.
Yerimiz kumsaldaki kabindi.
Geldi. Çok kötüydü ve biraz da sarhoştu.
Randy ve Tanya hakkında konuşmaya başladı.
Ben onu sadece rahatlatmak istiyordum. Onu tuttum.
Onu öptüm, ve biraz heyecanlanmıştım...
...sonra bana gülmeye başladı.
Hiç susmayacaktı.
Birisi sana güldüğü zaman nasıI hissedersin? Zayıf.
Kıçıyla gülerken? Sana saygı duyduğunu zannettiğin biri?
Hiç böyle birşey yaşadın mı?
Sadece gülmesini durdurmak istemiştim. Ve sonra, biliyorsun...
...ona vurdum.
onu durdurmak için birkaç kere vurdum. Biraz saygı kazanmak için.
Randy bunu her zaman yapıyordu. O vurduğunda kızın hoşuna giderdi.
Onu hiç suçlamazdı. Ondan hiç ayrılmak istemezdi.
Ben vurdum. Çığlık atmaya başladı. Hiç durmayacaktı.
Bağırıyordu. Elimi ağzına koydum.
Sonra, gerçekten korkmuştum. Çok korkmuştum.
Hayatımda en korktuğum andı. Kızdan daha çok korkmuştum.
Ve sonra...
...herşey çok açıktı.
Geri dönüş yoktu.
Ve sonra, sakinleştim.
Gerçekten sakinleştim.
Sen ve ben bir sır paylaşıyoruz.
Birini öldürmenin ne kadar kolay olduğunu biliyoruz.
En ulaşılmaz tabu. Aslında kafamızda böyle birşey yoktu.
Onu katletmedim.
Onu öldürdüm, ama sadece olaylar böyle gelişti.
Cesedi nereye götürdün?
Beni dinlediğin için teşekkür ederim.
Bu konuda konuşmak biraz rahatlattı. Şimdi artık uyuyabilirim.
Hap hakkında konuşmak ister misin?
-Günaydın. -Telefonun çalışmıyor.
Kapattım.Biraz uyumaya ihtiyacım vardı. Afedersin.
Fred şu yazarı aradı. İşbirliğine hazır olduğunu söyledi.
İlk işimiz o olacak, yani ofise gitmeliyiz.
Sana söylemeyi unuttum, bunu limandaki dükkanlarda satıyorlar.
-Bunu kimin aldığını bulmanın imkanı yok. -Tamam.
Bahse girerim Los Angelas'a dönmek için bir yol arıyorsundur.
Soygunlara, cinayetlere, yada...
...belkide aramıyorsun.
-Bana ne diyorsun, Ellie? -Hiçbirşey.
Siz iyi misiniz? Çok az uyuyorsunuz.
Hayır. Hayır.
İyi bir polis uyuyamaz çünkü çözmesi gereken bir bulmaca vardır.
Kötü bir polis uyuyamaz çünkü vicdanı onu rahat bırakmaz.
-Bunu siz söylemiştiniz. -Öyle mi?
Benim söylediğim birşey gibi görünüyor, değil mi?
Orada görüşürüz.
Ne şekilde onunla samimi oldunuz?
-Onu nasıI tanıdınız? -Benim romanlarımı istekle okurdu.
Onunla ilk ne zaman karşılaştınız?
Bir yıI önce, Nightmute'daki bir imza gününe gelmişti.
Etrafta dolaşıyordu. Yazılarım hakkında konuştuk...
...ve onun yazmaya karşı olan merakından...
...sonra beni ziyaret edip, kitaplar hakkında konuşmak istediğini söyledi.
-Ve sizi ziyaret etti? -Evet, çok yakınlaştık.
Bana kendi yazılarını gösterecek kadar rahatlamıştı.
-O ne yazardı? -Genellikle, şiir.
-İyi yazar mıydı? -Aslında hayır.
-Bunu ona söylediniz mi? -Neden söyleyeyim?
Tam olarak onunla olan ilişkinizin boyutu neydi, Finch?
Ben onun konuşabileceği biriydim. Günlük yaşamının dışında biri.
Bu sebepten bana ihtiyacı vardı ve bana ulaştı.
Size neden ihtiyacı olsun ki?
-Erkek arkadaşı, Randy... -Randy Stetz mi?
-Küfürbaz bir serseri. Ona vuruyordu. -Bunu biliyoruz zaten.
-Daha kötüye gidiyordu. -Yani?
Çok kötü. Gerçekten.
Randy hakkında konuşmaya neden bu kadar heveslisiniz?
Haklısınız. Afedersiniz. Sanırım söyleyeceklerim bu kadar.
Yanlış anlaşılacak birşey söylemek istemiyorum.
Burada anlattıklarınızın hepsi aramızda sır olarak kalacak.
İkincisi, biz saçma sonuçlara ulaşmaya çalışan tipler değiliz.
-Tamam. -Lütfen devam edin.
Bir şey daha. Büyük ihtimalle önemsiz fakat Kay birşeylerden korkmuştu.
-Bu konuda kendimi sorumlu tutuyorum. -Neden?
Randy benim kim olduğumu biliyordu. Kızın bir arkadaşı olduğunu...
...güvendiği birilerinin olduğunu biliyordu. Bu onu kızdırıyordu.
Korktuğu hakkında mektuplar yazıyordu. Mektupları giderek kötüleşiyordu.
Bu mektupların hala sizde olma şansı var mı?
Sanırım bulabilirim. Sizce bunun bir yardımı olur mu?
Olabilir.
Pekala. Başka bir şey var mı?
Kızı en çok endişelendiren şey silahtı.
Adamın bir silahı vardı. Onu kıza göstermişti.
Onu nereden aldı bilmiyorum, büyük ihtimalle onun değildir...
...ama görüştüğü kişiyi bulursa silahı kullanacağını söylemiş.
Onu havalandırma kanalında saklıyordu. Bilirsiniz, tahtaların arasında.
Sanırım bir 38'likti.
-Bana yargıç Biggs'i bulun. -Ne?
Randy'nin evine bir arama emri çıkartacağım.
-Yargıç Biggs'i telefona bağla. -Oraya gitmeliyim.
-Hayır! -Hayır mı?
Onun konuştuğu kişi sensin. Arama ruhsatının gelmesini bekleyeceğiz.
Randy silahını ne zaman gösterdi biliyor musunuz?
Şubat?
Hayır, sanırım Ocak'tı.
Kız öldüğünde neden bize gelmediniz peki?
-Kimsenin bilmesini istemiyordu. -Ölü olduğu halde bile mi?
Ödürüldüğü halde. Cesedi çöplükten çıktığı halde!
-Ben onun arkadaşıydım. -Hayır!
-Tanıdık diyelim. Yakındık... -Yakın mı?
O etkileyici biriydi. Onunla yattınız mı?
-O 17 yaşındaydı. -Onyedi mi? O etkileyiciydi.
Sanırım.
Sanmak mı? Öyleydi. Pekala, onunla yattınız mı?
-Hayır, ben onun akıI hocasıydım. -Ona hediyeler aldınız.
-Evet. -Ne tür hediyeler?
-Çoğunluka kitap, kitapları çok severdi. -Kitaplar mı? Buna ne dersin?
-Ona bunu verdiniz mi? -Evet.
Neden?
-Üzerinde nasıI görünüyor diye mi? -Hayır.
-Hayır mı? Neden mücevherler? -Sadece bir hediyeydi.
-Ona çok hediye almışsın? Kıyafetler? -Bunun neresi yanlış?
Hiçbirşey. Sadece nasıI bir akıI hocası olduğunuzu anlamaya çalışıyorum.
Onun alamadığı şeyleri verdim.
onu becermek istiyordun değil mi? Hasta orospu çocuğu!
-Sakin ol. -Hasta piç.
Sakin olmalısın. Tamam mı? Sakin ol.
Pekala. Molaya ihtiyacım var.
Meslektaşımın davranışı için sizden özür dilerim.
Son zamanlarda çok baskı altında. Ama o iyi bir polistir.
Kötü olanı görmek istemezdim.
Arama ve tutuklama izni. Evet efendim.
Randy Stetz.
-Arama iznimiz var! -Teşekkür ederim. Rica ederim.
Francis, benimle gel. Gidelim!
-Siz gitmiyor musunuz? -Hayır.
Connell davasında değil misiniz?
Ben Dedektif Dormer'ın ortağının vurulması davasıyla ilgileniyorum.
Bunu duymuştum.
-Kay'in mektupları için aramalı mıyım? -Evet. Onları alacağım.
Stetz! İçeri geliyoruz!
Her yeri arayın.
Şuraya bak! Öbür tarafı dene!
Rich, buraya bak.
Buldum! Hey, Fred!
-Tam zamanında, Dormer. -Motor yağının içine koymuş.
Bu da ne?
Kay öldürüldüğünde Tanya ile beraber olduğunu söylüyor.
-Bana söylediği de buydu. -Ne zaman?
-Onu sorguladığım zaman. -Bize söylemeyi düşünüyor muydun?
Şimdi söylüyorum ya.
Randy onu Tanya ile aldatıyordu. Kız onu korumaya çalışacaktır.
-Silah için ne diyor? -Onun olmadığını söylüyor.
Balistik raporu gelince, itiraf edecektir.
-Artık gidiyor musun? -yarın yapacağım ilk iş.
Tabi eğer Spencer uçağı nereye park ettiğini hatırlayabilirse.
Sorgu sırasında beni gerçekten öldüreceğini düşündüm.
-Randy hapse girdi. -onların hoşlanacağı bir son yazdım.
Sen de detayları tamamladın.
-Detaylar mı? O masumdu. -Hayır, değildi.
Kay'i dövüyordu. Bir gün daha kötüsünü yapacaktı.
Silahı benim yerleştireceğimi nereden biliyordun?
Bant kaydından önce bana yardım etmek istemiştin.
Bir dayanağımız olması gerekiyordu.
Sen iyi bir adamsın. Bunu biliyorum, Sen unutmuş olsan bile.
Onları ne zaman üzerime salacaktın? Kay'in kıyafetlerini bulduğun zaman mı?
Cesedi nereye götürdüm? Bir silahın ve delillerin olsaydı...
...senin ortağını öldürmen ile ilgili söylediklerimin hiç önemi kalmazdı.
Kasedi alabilir miyim?
-Hiç çoğalttın mı? -Neden çoğaltayım?
Seni sonradan içeri tıkmamam için.
Yada öldürmemem için.
Senin üzerine gelmek istemem. Seçimleri sen yaptın.
Sanki burada yokmuşum gibi. Beni neden öldüreceksin? Bu Randy'e yardım etmez.
Karakoldaki davanışlarından sonra benim ölmem senin için iyi olmaz.
-Bir adamın ölmesi için birçok yol vardır. -Bir kaza gibi mi? Hap gibi.
Kay gibi.
Kay Connell'i öldürmek senin 10 dakikanı aldı.
On lanet dakika. Sen buna kaza mı diyorsun?
Senin ortağını öldürmen bir saniyeden daha kısa sürede gerçekleşti.
Bu daha mı kaza gibi görünüyor?
Bu bir kaza mı?
Eğer istersen.
Bitti, Walt.
Bitti. Onlara herşeyi anlatacağım. Hap'ı, seni, herşeyi.
-Bu neyi halleder ki? -Bu lanet şeyleri bitirir.
Hiçbirşeyi bitirmez. Sağlıklı düşünemiyorsun.
Gerçeği mi anlatacaksın? Ortağını öldürdüğünü ve sonra yalan söylediğini.
Onlara göre, sen bir yalancı olursun. Sonsuza kadar lekelenirsin.
Gerçeği anlatırsan amacına ulaşamazsın. Gerçek bunların ötesinde.
O oda dışında görüşmemizin tek kanıtı kasetti.
Onlara göre ben, Kay'in saygı duyduğu bir yazarım.
Randy bir katil, ve sen kahraman bir polissin. Hayatın yolunda.
Başka bir pislik hapiste. Herşey olması gerektiği gibi.
Los Angeles'a dön. Randy'e karşı olay oldukça sabit.
Buradaki herşeyle ben ilgilenirim. Herşeyi hallederim. Evine git.
Altıncı gecenin ortalarındasın. Benim rekorumu kırdın Will.
-Randy Stetz. O bir pislik. -Onu çocuk mu zannediyorsun?
-Babası da aynı gemideydi. -Kötü tohum.
Biramızı nasıI buldunuz?
Dormer'in biraz uykuya ihtiyacı var.
-Beyaz geceler seni bekliyor. -Kolay olmadı.
-Kıştan daha iyidir. -Bunda haklısın.
-Güneş, beş ayda bir ortaya çıkar. -Sanki kara bir delikte sıkışmış gibi.
-Hey, Nancy Drew. Duydun mu? Onu yakaladık. -Rich silahı buldu.
-Aklında birşeyler var. -Bunu sahilde buldum.
-Bu da ne? -Mermi kovanı, 9mm.
Suç aleti 38'likti. Hiçbirimiz 9mm taşımayız.
Ya da yedek silah, değil mi?
Git kendine yapacak birşeyler bul.
Bu mantıklı bir nokta, değil mi Dedektif Dormer?
Alaskan biranız bana biraz baskı yaptı.
Bira yada başka birşey ister misin?
Hayır, sağol.
-O iyi biri, değil mi? -Şüphesiz.
İki parmaklı, ağız işini seven şey nedir?
-Bilmiyorum. -Bu adam.
Görüşmek üzere, Dormer.
Seninle çalışmak gerçekten çok güzeldi.
-Hadi Will. Havaalanına mı gidiyorsun? -Hayır, mektupları alacağım.
Ne tarafa...
Şu göl evine. Dormer arabamı rıhtımda bırakmak zorunda kaldı.
-Eğer bu senin için uygunsa? -Evet, sorun değil.
Bu bir zevktir.
Biraz uyu.
Dedektif Dormer.
Ne var?
Birileri gürültüden şikayet ediyor. Uyuyamadığını söylüyor.
Bir sorun mu var?
Burası çok aydınlık.
Hayır, burası karanlık.
Lütfen...?
Adamımız, Wayne Dobbs, 24 yaşında. Fotokopi dükkanında parttime çalışıyor.
Her gün bu 8 yaşındaki çocuğu izliyor...
...Sokağın başındaki arabada bekliyor.
-Bu sizin davalarınızdan birisi mi? -Evet. Hap ve benim.
Birbuçuk yıI önce.
Altı aydır, o çocuğu izliyor.
Sonunda cesareti buldu.
Gitti, otobüsü gelmeden önce çocuğu yakaladı...
...onu dairesine götürdü...
...ve orada üç gün tuttu.
Ona işkence yaptı...
...bazı şeyler yapmaya zorladı.
Ve sonunda bitirdi. Bir ip aldı.
Binanın bodrum katında boş bir yerde çocuğu astı.
Ama işi doğru yapamamıştı.
Çocuğun boynu kırılmadı, ve orada bir süre sallandı...
...Sonunda kriz geçirerek öldü.
Binanın sahibi cesedi beş gün sonra buldu.
Dobbs adındaki bu herifi ikinci gördüğümde, onun suçlu olduğunu biliyordum.
Ben böyle yaparım. Bu benim işim. Suçluları belirlerim.
Bir kanıt bulursun...
...kimin yaptığını ortaya çıkarırsın, gidip onu yaklarsın ve tutuklarsın.
Bu sefer yeterli kanıt yoktu. Ve bu jüri için şüpheliydi...
...çünkü jüri daha önce hiç çocuk cinayeti ile karşılaşmamıştı.
Ama ben karşılaşmıştım.
Herneyse...
Çocuğun ölü vücudundan biraz kan örneği aldım...
...ve kanı...
...Dobb'un dairesine yerleştirdim.
Orada olduğunu hissediyordum.
Benim sayemde yakalanacaktı.
-ben böyle şeyler yapmam. -Peki nasıI yakalandı?
İç işleri bizim dairemize geldi.
Hap, anlaşmayı bozacaktı...
...ve beni de içine alacaktı.
Dobbs'un davasını yeniden açtılar, üzerine gidilecekti.
Ama gerçekleşmedi. Bilmiyorum...
...o zaman nasıI hissetmiştim.
Fakat Dobbs suçluydu. Mahkum edilmesi gerekiyorudu.
Sonuç beni haklı çıkardı.
Değil mi?
-Yargılayacak pozisyonda değilim. -Neden olmasın?
Two kinds of people live in Alaska.
Burada doğanlar vardır ve buraya birşeylerden kaçmak için gelenler vardır.
Ben burada doğmadım.
Neden bana ne düşündüğünü söylemiyorsun?
Burada. Şimdi. Bu odada. Sen ve ben.
Lütfen.
Sanırım o an düşündüğün şey doğruydu.
Ve bununla yaşamayı seçmen.
-NigHTmuTe Polis Departmanı. -Dedektif Burr.
O burada değil. Şehirden 20 dakika önce ayrıldı...
-Bay Finch. -Dedektif Burr.
-Saldırırlar mı? -Hayır.
Sizi bu kadar erken görmeyi beklemiyordum.Dağınıklık için üzgünüm.
Kay'in mektupları Davayı Randy'nin aleyhine kuvvetlendirir mi?
Büyük ihtimalle.
Kafanıza dikkat edin. Bunu 1000 kere yaptım.
Dağınıklık için üzgünüm. Kirli çıkıyımdır.
Herşeyi saklarım.
Onlar bende. Sadece nerede olduklarını bilmiyorum.
-Buralarda biryerde olmalılar. -Yeni kitap üzerine mi çalışıyorsunuz?
-Kitaplarımdan birini okudunuz mu hiç? -Okumadım.
-O biliyor, Will. -Nerede o?
Hap'i öldürdüğünü biliyor.Kafanı biraz çalıştırsan sen de farkına varabilirdin.
-Sana bakarken... -Kız nerede?
-Kontrol altında. -Eğer ona birşey olduysa...
O iyi.
Eğer konuşursa, battın demektir. Ayarladığın herşey yok olur.
-Ver onu... -Kız nerede göster. Şimdi.
O iyi. Dinle. Herşey yolunda.
Burayı biraz arayalım. Elbise için.
-Ne elbisesi? -Ellie'nin elbisesi...
-Kay'in elbisesi! -Saçmalıyorsun.
Ellie burada.
-İkimiz ile de ilgileniyorum. -Biz mi?
-Elbiseyi gördü. -Biz mi?
Bizi nereden çıkardın? Biz diye birşey yok.
O yaşıyor, Will. Ellie!
Dur!
Kıpırdama!
Dedektif Eckhart'ı vurdun.
Ve Finch senin yaptığını gördü.
Hap'i vurmaktan mı söz ediyorsun?
Daha fazlasını bilmiyorum.
Bilmiyorum.
Sis yüzünden onu göremedim, ama yaklaştığımda...
...benden korkuyordu...
...bilerek yaptığımı düşündü, belki de öyleydi.
Sadece daha fazlasını bilmiyorum.
-Silahın nerede? -O aldı.
Başını yere eğ.
Bu şaljörde 7 kurşunum kaldı. İdare et. Kafanı indir.
Tamam, yürü, yürü!
Çıkışı unuttun.
Dedektif Dormer!
Yardım çağırdım. Birazdan burada olurlar. Dormer, dayan.
Dayan.
Kimsenin bilmesine gerek yok.
Sen bilerek yapmak istemedin. istemediğini biliyorum.
Hayır, yapma. Yapma.
Ne?
Neden?
Bildiğin yoldan sapma.
Dayan.
Dormer.
Bırak uyuyayım.
Hayır.
Bırak biraz uyuyayım.